01 November 2011

Malam - malam bidadari selalu datang jumpa ite.



"I am not afraid to keep on living 
I am not afraid to walk this world alone.."

"Can you see my eyes are shining bright 
‘Cause I'm out here on the other side 
Of a jet black hotel mirror and I'm so weak.."

Aiman : " Mak ite cakap kita dapat main - main dengan awak sampai bulan depan je ? betul ke wak?"

Airul : " Mana mak awak tahu itew dapat main - main dengan awak sampai bulan depan je wak?"

Aiman : " Mak awak itahu itew , awak nak pergi mana wak ?"

Airul : " Kita ada atet otak itet lah wak , mak ite cakap kan . Awak tak oleh buli kita lagi taw . Kita atet"

Aiman : " Oh, macam itu itew tak buli awak lagi lah , lau kita itew main duli , itew bagi awak menang taw. taw. taw ?"

Airul " Haaa yeee..." *sambil mengangguk kepala.

Di rumah.

Airul : " Mak , ite an , malam - malam sebelum tidur kan . Selalu ada bidadali putih datang jumpa ite taw. Macam dalam cite Feter fan . haaa.."

Mak : " Ye cakap apa dekat anak mak sorang ni?"



Airul : " Ye cakap kat ite kan , nanti siap - siap. Dia suruh ite pakai baju putih nak itut ye Jalan - jalan, eh , nape mak nanes ni ? Bidadali tu baik lah. Ye nak pinjam ite ejap je nak bawak jalan - jalan je.ngeee."

Mak : "Haa yelah anak mak." *memeluk erat Airul sambil mengalir air mata.     

Sebulan selepas itu..       

Aiman : " Mak , kenapa rumah Airul ramai orang mak ?"

Mak Aiman : "Airul dah takde sayang. Dia dah meninggal."

Aiman : "ye ke mak ?! alaaa, nanti siapa nak main dengan ite lagi." *sambil Mengesat - ngesat air matanya yang mengalir tak semena - semena.

Seminggu selepas pemergian Arwah Airul..

Kelihatan sesusuk tubuh termenung memerhatikan pekat kuning bulan pada Veranda. 

Ayah Airul : " Sayang , sudah , jangan bersedih lagi ya , mungkin di Atas SANA lebih sayangkan Arwah Airul."

Mak Airul : " Kenapa terlalu muda dia pergi . kenapa harus dia yang menanggung semua ni bang ?"

Ayah Airul : " Sayang , dah jangan cakap macam tu ye , Ini memang takdir NYA sayang."

Masih terngiang - ngiang kata - kata Airul di telinga Puan Amna.

" Ye cakap kat ite kan , nanti siap - siap. Dia suruh ite pakai baju putih nak itut ye Jalan - jalan, eh , nape mak nanes ni ? Bidadali tu baik lah. Ye nak pinjam ite ejap je nak bawak jalan - jalan je.ngeee."

Air mata Puan Amna mengalir lagi deras selepas terkenangkan betapa kuatnya Airul dalam melawan penyakit kanser otaknya..

Kini Aiman hilang teman sepermainanya dan Puan Amna kehilangan anak kesayangannya yang sentiasa bercerita tentang Bidadari yang ingin datang menyambutnya..

p.s : Thanks My Chemical Romance - Famous last Word. Sebab lagu ini aku dapat inspirasi tulis ni semua. Walaupun pendek , aku teringin sekali menyelami isi hati seorang anak kecil yang menghidap penyakit yang kritikal seperti kanser dan sebagainya. Sayangilah mereka , Jangan sesekali sisih "mereka". ;)

No comments:

All time ;